Για την υπεράσπιση των βουνών και των νερών.

Καθώς η «ανάπτυξη» ορίζεται ως στρατηγικός στόχος των κρατών του προηγμένου κόσμου τα βουνά, τα νερά, τα οικοσυστήματα, αποτιμώνται με όρους κέρδους. Φτάσαμε στο σημείο όπου τα βουνά και τα νερά ταξινομούνται σε επενδυτικούς χάρτες εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων, εκσυγχρονισμού της παραγωγής και βελτίωσης της αποδοτικότητας. Καθώς τα τελευταία παρθένα οικοσυστήματα μετατρέπονται σε εργοτάξια και χάνονται στο βωμό της κερδοφορίας, εξανεμίζεται η δυνατότητα των ανθρώπινων κοινοτήτων για μία συμβιωτική σχέση με τον φυσικό κόσμο. Και όσο η καπιταλιστική ανάπτυξη απειλεί την ελευθερία του φυσικού κόσμου, τόσο θα απειλείται και η ελευθερία του ανθρώπου. Τα άγρια τοπία και η άγρια ζωή κατασυκοφαντούνται και οι περιοχές τους φιγουράρουν σε πάκους χαρτιών στα συρτάρια επενδυτικών ομίλων και υπουργικών γραφείων. Η Ήπειρος στα σχέδια για εξορύξεις υδρογονανθράκων, τα βουνά της Πίνδου, της Κρήτης, της νότιας Πελοποννήσου, της νότιας Εύβοιας και των νησιών, στα σχέδια ισοπέδωσης από εκατοντάδες μονάδες αιολικών. Η πράσινη ανάπτυξη και οι επενδυτές της, προχωρούν αμείλικτα στον αφανισμό της βιοποικιλότητας και στον εκβιομηχανισμό ακόμα και των τελευταίων καταφύγιων άγριας ζωής, στα μεγάλα υψόμετρα. Η καπιταλιστική αδηφαγία ενσαρκώνει ταυτόχρονα και την αδιαφορία της για το αισθητικό και πολιτισμικό ανθρωπογενές τοπίο, που χρόνια τώρα έχει συντηρήσει κοινότητες που έζησαν σε συμβίωση με τον φυσικό κόσμο, χτίζοντας τους παραδοσιακούς οικισμούς, τα μονοπάτια, τις αναβαθμίδες.

Η καπιταλιστική συσσώρευση που μετεμφυλιακά μετονομάστηκε ανάπτυξη, ταίριαξε στα τέλη του προηγούμενου αιώνα με τον όρο πράσινη και βρέθηκε να «πολεμά» την κλιματική αλλαγή. Έχουμε φτάσει στο σημείο που τα παραμυθάκια των επενδυτών συνοδευόμενα από επιστημονικές παραποιήσεις για το μέγεθος των επιπτώσεων και των αφορμών της κλιματικής αλλαγής, μετατρέπουν την τελευταία σε κλιματική «κρίση» και καθοδηγούν τα πλήθη να αλλάξουν τρόπο ζωής και κατανάλωσης.

Τη στιγμή που η αιολική ενέργεια παρουσιάζεται ως ο δρόμος για ένα πράσινο μέλλον, το ελληνικό κράτος συνεχίζει τις έρευνες και εξορύξεις υδρογονανθράκων, ενώ το φυσικό αέριο ένα ορυκτό καύσιμο βαφτίζεται ΑΠΕ. Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δεν αντικαθιστούν τα παλιά ενεργειακά μοντέλα, αλλά προστίθενται σε αυτά. Πλάι στις ανεμογεννήτριες, τα γεωτρύπανα θα συνεχίσουν να ξεκοιλιάζουν τη γη για υδρογονάνθρακες, δίπλα στα φωτοβολταϊκά, τα πυρηνικά εργοστάσια θα συνεχίσουν τη λειτουργία τους. Η αέναη ανάπτυξη αποτελεί βασική αρχή της ελεύθερης αγοράς και του καπιταλισμού και οποιοδήποτε «εναλλακτικό» μοντέλο παραγωγής ενέργειας δεν είναι παρά ευκαιρία επέκτασης της εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων και του φυσικού κόσμου, δημιουργίας νέων αγορών, επιπλέον κέρδους.

Περί ανέμων…

Οι ανεμογεννήτριες που ξεφυτρώνουν παντού στα βουνά, είναι γιγάντιες κατασκευές έως και 180 μέτρα σε ύψος. Κάθε μια από αυτές χρειάζεται θεμελίωση βάθους τουλάχιστον 5 μέτρων και πάκτωμα του εδάφους με μπετό σε έκταση όσο περίπου το μισό ενός γηπέδου μπάσκετ. Η μαζική τους εγκατάσταση στα βουνά απαιτεί την ισοπέδωση των κορυφών με μπουλντόζες και εκρηκτικά. Το ρεύμα τους μεταφέρεται με καλώδια υψηλής τάσης και τους απαραίτητους πυλώνες μέσα στα δάση, αυξάνοντας κάθετα τον κίνδυνο πυρκαγιάς. Για τη μεταφορά των υλικών και των ίδιων των τερατωδών κατασκευών απαιτείται η διάνοιξη εκατοντάδων χιλιομέτρων δρόμων μέσα σε πυκνά και συχνά παρθένα δάση. Η λειτουργία τους προκαλεί εκατόμβες θανάτων στα πουλιά και ειδικά σε σπάνια και απειλούμενα είδη που κατοικούν στα μεγάλα υψόμετρα. Οι θάνατοι των εντόμων είναι τόσο πολυάριθμοι, που στις μελέτες υπολογίζονται σε βάρος – τόνοι νεκρών εντόμων ανά έτος.

Οι ανεμογεννήτριες είναι πλήρως εξαρτώμενες από τον αέρα για τη λειτουργία τους: δε δουλεύουν καθόλου όταν φυσάει πολύ ή ελάχιστα, αλλά και όταν δουλεύουν, το ρεύμα που αποδίδουν αυξομειώνεται ανάλογα με την ένταση του ανέμου. Το ρεύμα τους είναι στοχαστικό, με άλλα λόγια μη προβλέψιμο και άρα ουσιαστικά άχρηστο για τα εθνικά δίκτυα ενέργειας. Απαιτείται η συνεχής υποστήριξή τους από ορυκτά καύσιμα, σε ποσοστό μέχρι και 80%. Έτσι, το φυσικό αέριο, που είναι το πιο βολικό για την περίσταση καύσιμο, βαφτίζεται λίγο πολύ ως “ΑΠΕ” και φυσικά οι διάφοροι εθνικοί εργολάβοι επιδοτούνται για νέα εργοστάσια παραγωγής του, όπως π.χ. ο όμιλος Μυτιληναίου. Ο χρόνος ζωής των ανεμογεννητριών, που πέρα από χάλυβα και μπετό περιλαμβάνουν και σπάνιες γαίες, δεν υπερβαίνει τα 20 χρόνια. Καθώς το κόστος ανακύκλωσής τους είναι τεράστιο, ένεκα των απρόσιτων περιοχών όπου τοποθετούνται, το πλέον σύνηθες είναι να παρατιούνται να σκουριάζουν στις ρημαγμένες κορυφές. Τα μπετά της στήριξής τους βαθμιαία γίνονται μπάζα στις πλαγιές ή επιμολύνουν τον, ήδη επιβαρυμένο από τα σκαψίματα και ισοπέδωση των κορυφών, υδροφόρο ορίζοντα.

Εν τέλει, αν και προκαλούν ανεπανόρθωτη καταστροφή στα ήδη απειλούμενα οικοσυστήματα στα οποία εγκαθίστανται, δεν καταφέρνουν να αποδώσουν παρά ελάχιστο ρεύμα στο δίκτυο. Δεν ισχύει το ίδιο βέβαια για τις αποδόσεις των εθνικών εργολάβων και των μικρών και μεγάλων μαφιόζων που αναλαμβάνουν τη εγκατάστασή τους: μια σειρά από νομοθετήματα και κοινοτικές επιδοτήσεις εξασφαλίζουν τη σταθερή κερδοφορία τους, με χρήματα φυσικά των φορολογούμενων.

και υδάτων

Για τους εργολάβους και τα τσιράκια τους, τους μηχανικούς, η ελεύθερη ροή των νερών είναι από μόνη της ένα σκάνδαλο. Φαντάζει αδιανόητο ποτάμια και ρέματα που ελίσσονται μέσα σε δάση, τεράστιες ποσότητες νερού που κυλάει ελεύθερα, σχηματίζει καταρράκτες, βάθρες και λιμνούλες, ξεδιψάει ζώα και ανθρώπους, να μην αποδίδει μήτε ευρώ για τους επενδυτές. Αυτή την απαράδεκτη κατάσταση της δωρεάν πρόσβασης στο τρεχούμενο νερό έρχεται να διορθώσει η ΕΕ με μια σειρά από επιδοτήσεις και νομοθετήματα για το μαζικό αφανισμό των ελεύθερων νερών, μέσω τόσο των μικρών υδροηλεκτρικών -ΜΥΦ- όσο και την υπεξαίρεση των πηγαίων νερών από τις εταιρείες εμφιάλωσης. Κοντά τέσσερις χιλιάδες τέτοια φράγματα προβλέπονται για την ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, συμπεριλαμβανομένης της χώρας μας.

Το στοχαστικό ρεύμα των ανεμογεννητριών χρειάζεται, άλλωστε, να αποθηκεύεται για να μπορεί να έχει την παραμικρή χρησιμότητα. Τα ποταμάκια, οπότε, θα μετατραπούν σε μπαταρίες, όπου υποτίθεται ότι θα αποθηκεύεται η πλεονάζουσα αιολική ενέργεια με τη μέθοδο της αντλησιοταμίευσης, μεθόδου ιδιαίτερα καταστροφικής για το περιβάλλον και τα νερά.

Τα μικρά υδροηλεκτρικά είναι, παράλληλα, ένα βήμα προς την ιδιωτικοποίηση του νερού. Με τις «άδειες χρήσης του νερού», που εκδίδει το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας στους ιδιοκτήτες μιας γεώτρησης ή, στην περίπτωσή μας, ενός μικρού υδροηλεκτρικού, ο ιδιώτης/επενδυτής ελέγχει την πηγή του νερού, και επομένως τον τρόπο και τα άτομα στους οποίους διοχετεύεται το νερό. Το παράδειγμα της Οξυάς Μουζακίου, όπου προβλέπεται στη θέση Μελίσσι να κατασκευαστεί ένα μικρό υδροηλεκτρικό, είναι χαρακτηριστικό: σε μία πρόσφατη τροποποίηση της απόφασης έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων (ΑΕΠΟ) για το έργο, το σημείο όπου αναφερόταν ότι η λειτουργία του έργου θα διακόπτεται, όταν δεν καλύπτονται οι ανάγκες της περιοχής, μετατράπηκε σε κατά προτεραιότητα κάλυψη των νομίμως υφισταμένων δικαιωμάτων χρήσης νερού. Δηλαδή όποιος δεν κάνει αίτηση και δεν εξασφαλίσει το «δικαίωμα χρήσης του νερού», δεν θα μπορεί να ποτίζει το μποστάνι ή το χωράφι του.

Ο νέος νόμος

Κράτος και εταιρείες βαδίζουν χέρι χέρι στον δρόμο προς την «πράσινη ανάπτυξη». Στο πλαίσιο της «δημόσιας διαβούλευσης» νομοσχεδίων η Ελληνική Επιστημονική Ένωση Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ), είχε ζητήσει από το 2019 να τεθούν στη συζήτηση για εξαίρεση από τους όποιους περιορισμούς αφορούν τις αιολικές επενδύσεις, περιοχές που έχουν κηρυχθεί διατηρητέα μνημεία της παγκόσμιας κληρονομιάς, περιοχές απολύτου προστασίας της φύσης, πυρήνες εθνικών δρυμών, οικότοποι του δικτύου Natura 2000, βραχονησίδες κτλ. Με άλλα λόγια, ζητούσε να μπορούν να φτιάχνονται αιολικά εργοστάσια παντού και άρα κυρίως στη δημόσια, δωρεάν γη, ανεξαρτήτως οικολογικής ή ιστορικής και αισθητικής της αξίας. Το αίτημα εισακούστηκε άμεσα και η κυβέρνηση αναγάγοντάς το σε “εθνική ανάγκη”, ψήφισε αρχικά το αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο τον Οκτώβρη του 2019 και στη συνέχεια τον (αντι)περιβαλλοντικό νόμο. Ο «εκσυγχρονισμός της περιβαλλοντικής νομοθεσίας» που ψηφίστηκε τον Μάιο 2020, σε μία συγκυρία όπου ο κόσμος -αποπροσανατολισμένος από την παγκόσμια υγειονομική κρίση και τον εγκλεισμό- παρουσίαζε μειωμένες συλλογικές αντιστάσεις, αποτελεί τη θεσμική κατοχύρωση της αβάντας και της πολιτικής κάλυψης, τόσο του υπουργείου Περιβάλλοντος, όσο και αυτού της Ανάπτυξης στους διάφορους επενδυτές των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (και κυρίως των αιολικών). Ο νόμος προβλέπει την παράταση της ισχύος των ΑΕΠΟ (Αποφάσεις Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων) από τα 10 στα 15 χρόνια για ένα έργο, όπως επίσης, σε περίπτωση καθυστέρησης, να τεκμαίρεται θετική γνωμοδότηση, όπου δεν έχει συμπεριληφθεί. Επιδίωξη του νέου νόμου είναι να ξεμπερδέψει μια και καλή με τις δυνατότητες μπλοκαρίσματος των έργων μέσα από τις (νομικές) προσβολές των (ανεπαρκών, πρόχειρων και σε κάποιες περιπτώσεις και ψεύτικων) μελετών περιβαλλοντικών όρων. ‘Έτσι, θεσμοθετείται ο «πιστοποιημένος αξιολογητής» των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ως ιδιωτικός φορέας αμειβόμενος από τον επενδυτή – κοντολογίς οι μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων θα εκπονούνται από έμμισθους υπαλλήλους των εταιρειών.

Οι περιοχές Natura 2000 αποκηρύσσονται ως προστατευόμενες, όπως ακριβώς σύστησε και ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Περιβάλλοντος, Αραβώσης το περασμένο φθινόπωρο: «δεδομένου ότι το 30% του εδάφους της ελληνικής επικράτειας είναι ενταγμένο σε ζώνες Natura, θα γίνουν επενδύσεις και εντός των περιοχών αυτών». Για τον ίδιο λόγο, αποκηρύσσονται και οι ζώνες απόλυτης προστασίας της φύσης. Εφόσον, λοιπόν, οι περιοχές που έχουν την ανάγκη οποιασδήποτε προστασίας, αρχίζουν να εκλείπουν, οι Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών καταργούνται και επανασυστήνονται στο πλαίσιο ενός νέου ΝΠΙΔ, το οποίο θα ελέγχεται πλήρως από το υπουργείο, θα έχει για τους τύπους κάποια κατά τόπους παραρτήματα, αλλά στην ουσία του θα είναι ένας Αθηνοκεντρικός φορέας, μακρυά από το πεδίο του. Μάλιστα, αφού δεν θα υπάρχουν προστατευόμενες περιοχές, δεν θα έχει καν προσωπικό φύλαξης. Μέσα από τον εκ νέου καθορισμό των δασικών χαρτών το κράτος δίνει την επιλογή για την «τακτοποίηση» διαφόρων αυθαιρέτων, που έχουν κτιστεί μέσα στα δάση. Παράβολα, γνωμοδοτήσεις, πρόστιμα και προεδρικά διατάγματα για προσωρινές εξαιρέσεις από κατεδαφίσεις και προσωρινές αναστολές διοικητικών κυρώσεων συμπεριλαμβάνονται μέσα στα άρθρα του σχεδίου νόμου. Η ποιοτική διαφορά των τριμελών επιτροπών εξέτασης αντιρρήσεων είναι ότι, αντί των δασολόγων (και μόνο) που συμμετείχαν μέχρι τώρα, πλέον ο πρόεδρος της επιτροπής θα είναι δικηγόρος και θα συμμετέχει και ένας τοπογράφος μηχανικός. Και μόνο συμβολικά εάν το σκεφτούμε, οι παράγωγες επιστήμες του δάσους («δασο»λόγος) παραγκωνίζονται από τις επιστήμες της οριοθέτησης του τόπου («τοπο»γράφος), της κατασκευής του και των όποιων συνηγόρων τους.

Για την υπεράσπιση του άγριου κόσμου

Το ανθρώπινο ζώο είναι εξίσου ευαίσθητο στις περιβαλλοντικές επιδράσεις, όσο και τα υπόλοιπα ζώα. Ό,τι κάνει στη φύση, το κάνει και στον εαυτό του. Η λωρίδα παραγωγής στα σφαγεία του Σικάγο προηγήθηκε κατά πολλές δεκαετίες αυτής στα εργοστάσια του Φορντ και σχεδόν έναν αιώνα αυτής στα εργοστάσια θανάτου του Γ’ Ράιχ. Εξημερώνοντας τη φύση, ο άνθρωπος εξημέρωσε αναγκαστικά και τον εαυτό του. Αντιλαμβανόμενος τον κόσμο με όρους καθυπόταξης και κερδοφορίας, έκανε το ίδιο και για τον εαυτό του, τον μετέτρεψε σε προϊόν και τον υπέταξε στην Αγορά και τις αδηφάγες ανάγκες της.

Καθώς η τάση του καπιταλισμού είναι να μετατρέπει τον πλανήτη σε ένα αχανές δίκτυο παραγωγής και καταστροφής εμπορευμάτων, η διατήρηση μορφών ύπαρξης έξω από τις ανάγκες της αγοράς είναι επιτακτική σε ένα σχεδόν οντολογικό επίπεδο. Αφανίζοντας έναν άλλο τρόπο ύπαρξης, κάθε άλλον τρόπο ύπαρξης πλην του Αγοραίου, αποστερούμε και από τον εαυτό μας τη δυνατότητα να φανταστούμε και άρα να πραγματώσουμε διαφορετικά μοντέλα του υπάρχεινΗ ίδια η ζωή φτωχαίνει ανεπανόρθωτα. Μην έχοντας μια άγρια κορυφή να ατενίσουμε και να αναστοχαστούμε, ένα πυκνό και σκοτεινό δάσος να περιπλανηθούμε, ένα διαφορετικό τρόπο σκέψης να ιντριγκάρει και να μετουσιώσει το δικό μας, μην έχοντας κάτι άλλο να αντικρούσουμε πέρα από τις αντανακλάσεις του εαυτού μας, είμαστε καταδικασμένοι σε μια ζωή πνευματικής ένδειας. Ολάκερος ο πλανήτης μετατρέπεται σε έναν καθρέφτη που αντανακλά την Αγορά και ο άνθρωπος μετατρέπεται σε ένα ναρκισσιστικό, μικρόψυχο και βαθιά άρρωστο ον.

Υπερασπιζόμενοι τα βουνά και τα δάση τους, τους ιθαγενείς Γιανομάμι και τη ζούγκλα τους, τους λύκους και τις βουνοκορφές τους, υπερασπιζόμαστε πρώτα απ΄όλα τον εαυτό μας. Δεν έχουν μένει παρά ελάχιστα μέρη σε όλο τον πλανήτη, όπου η ζωή μπορεί να υπάρξει με όρους διαφορετικούς από αυτούς του σούπερ μάρκετ. Είναι ζωτικής σημασίας να τα διατηρήσουμε. Η απώλειά τους θα φτωχύνει ανεπανόρθωτα τον κόσμο μας, τόσο τον ψυχικό, όσο και τον φυσικό. Για κάθε δάσος που ρημάζεται, για κάθε κορυφή που ισοπεδώνεται, ο κόσμος μας, μέσα μας και γύρω μας, γίνεται φτωχότερος.

Το επίδικο παραμένει επίκαιρο περισσότερο από ποτέ: εφόσον το καπιταλιστικό μοντέλο οργάνωσης του σήμερα δεν επιτρέπει καν την υποψία ότι κάποια μέρη μπορούν να παραμείνουν παρθένα ή απάτητα, εμείς θα συνεχίσουμε να τα υπερασπιζόμαστε ως τέτοια. Να στέκουν εκεί. Ως αναξιοποίητες πηγές κέρδους, ως περήφανες εικόνες ενός κόσμου επιβλητικού που ζητά το σεβασμό μας. Μέσα από τη συμμετοχή και τη στήριξη των αγώνων για την υπεράσπιση του φυσικού πλούτου, των βουνών, των ποταμιών και των θαλασσών. Όσο μηχανές δουλεύουν, τα ραντεβού της αντιπαράθεσης δεν έχουν μετατεθεί. Να είμαστε έτοιμες/οι, στα πεδία αντίστασης για τις σπίθες του αγώνα.

Συνέλευση για την υπεράσπιση των βουνών, Ιούλιος 2020

Βασίλης Μάγγος, παρών στους αγώνες μας!

O Βασίλης Μάγγος βρέθηκε στις 14 Ιουνίου στο στόχαστρο άγριας καταστολής, υπήρξε θύμα της ανεξέλεγκτης κρατικής βίας που ασκείται στα κινήματα και στις συλλογικές αντιστάσεις. Ο Βασίλης Μάγγος συμμετείχε στη στήριξη των συλληφθέντων της διαδήλωσης ενάντια στην καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ/Lafarge, στις 13 Ιουνίου στο Βόλο. Ξυλοκοπήθηκε άγρια στο δημόσιο χώρο, βασανίστηκε εκ νέου στην αστυνομική διεύθυνση Βόλου και αφέθηκε αβοήθητος στο πεζοδρόμιο. Πέρασε τέσσερις μέρες στο νοσοκομείο, από όπου πήρε εξιτήριο με σπασμένα πλευρά, θλάση στο συκώτι, σοβαρές κακώσεις σε ζωτικά όργανα, τραυματισμένη αξιοπρέπεια κι ένα φορτίο βιωμάτων που προσέβαλε ανεπανόρθωτα την ψυχική του υγεία. Ένα μήνα μετά, μαθαίνουμε το θάνατό του που θα συγκλονίζει τις συνειδήσεις μας, τη συλλογική αξιοπρέπεια και την ακεραιότητα του αγώνα για την υπεράσπιση του φυσικού κόσμου.

«Γεγονός αδιαμφισβήτητο είναι ότι το παιδί μας πέθανε. Γεγονός αδιάψευστο είναι ότι πριν ένα μήνα ξυλοκοπήθηκε από τα ΜΑΤ άγρια και επικίνδυνα για τη σωματική του υγεία. Η σκηνή του ξυλοδαρμού υπάρχει σε βίντεο που το είδε όλος ο κόσμος. Γεγονός (μη αποδεικνυόμενο ιατροδικαστικά) είναι ότι μετά τον ξυλοδαρμό, αλλά και τους εξευτελισμούς που υπέστη στο κρατητήριο, κατέρρευσε η ψυχική του υγεία, που μοιραία επηρέασε τις αποφάσεις για τη ζωή του. Γεγονός είναι ότι στη χώρα μας κανένας από την κυβέρνηση, ούτε καν εισαγγελέας από το κράτος, δεν διέταξε ένορκη διοικητική εξέταση για τα παραπάνω. Γεγονός είναι ότι στη χώρα μας δεν λειτουργούν οι δημοκρατικοί θεσμοί. Γεγονός είναι ότι η κοινωνία μας δεν είναι δίκαιη. Γεγονός είναι ότι ο γιος μας, Βασίλειος Μάγγος, με τους αγώνες του προσπαθούσε να την κάνει καλύτερη! Η οικογένεια του Βασίλειου Μάγγου.»

Ο Βασίλης Μάγγος είναι θύμα του πολέμου που έχει ξεσπάσει ενάντια στις συλλογικές αντιστάσεις και καμία ιατροδικαστική παρέμβαση δε θα μπορέσει να τεκμηριώσει πως ο θάνατος του δε σχετίζεται με την άγρια καταστολή που υπέστη από την αστυνομία. Είναι εξάλλου κατανοητό πως ακριβώς ορίζεται το κράτος ως ηθικός αυτουργός. «Από την διαδήλωση έως τον θάνατο του Μπίλι έχει ανοιχτεί μια αέναη δικογραφία για να καλύψει την αστυνομική αυθαιρεσία που αφορά πάνω από 20 άτομα με τακτικές μαφίας, ποινικοποιώντας φιλικές, οικογενειακές και κοινωνικές σχέσεις.» (Συνέλευση Κατά της Καύσης Σκουπιδιών, 16/07/2020). Στις απειλές αυτές ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων του Βόλου ενάντια στην Καύση Σκουπιδιών είχε ήδη απαντήσει στις 03/07/2020: «Ο Συντονισμός συλλογικοτήτων καταγγέλλει ανοιχτά στον λαό του Βόλου τις αστυνομικές και κρατικές μεθοδεύσεις που συνιστούν απόπειρα διάλυσης της τρίχρονης πάλης του λαού της πόλης για καθαρό αέρα και προχωρεί στη δημιουργία νομικής ομάδας αλληλοβοήθειας προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι μηνύσεις κατά της αστυνομικής διεύθυνσης Μαγνησίας για την αστυνομική βία αλλά και οι μεθοδεύσεις για ποινικές διώξεις προκειμένου να καμφθεί το αγωνιστικό φρόνημα του λαού. Απέναντι σε αυτές είμαστε όλοι ένα. Δεν θα δώσουμε σε κανέναν το δικαίωμα να δικάσει και να ποινικοποιήσει την πάλη μιας ολόκληρης κοινωνίας για τα στοιχειώδη κοινωνικά δικαιώματα του καθαρού αέρα και της ελευθερίας απέναντι στη σύγχρονη χούντα των πολυεθνικών.»

Ο αγωνιστής Βασίλης Μάγγος έφυγε νωρίς, θα τον θυμόμαστε και θα μας συντροφεύει στους μελλοντικούς αγώνες. Ένας άνθρωπος που στάθηκε στην απέναντι όχθη του κόσμου που μας επιβάλλεται. Μαζί μας βρέθηκε στο αυτοοργανωμένο camp των Αγράφων το καλοκαίρι του 2019, ενεργός στον αγώνα για την υπεράσπιση των βουνών από την αιολική βιομηχανία. Την Πέμπτη, στις 6.30 μ.μ. πραγματοποιήθηκε ο δημόσιος αποχαιρετισμός του στο Βόλο. Για κάθε Βασίλη, όλες και όλοι στο δρόμο να πνίξουμε την καταστολή και να υπερασπιστούμε το δικαίωμα να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τα βουνά, τα νερά, τον αέρα που αναπνέουμε. Η υπεράσπιση του φυσικού κόσμου είναι η υπεράσπιση της δικής μας ελευθερίας.

«Οι ιδέες μας, όσους κι από μας αν σκοτώσουν, δε θα πεθάνουν ποτέ, θα κατοικούνε πάντα στα μυαλά των ελεύθερων ανθρώπων. Ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε πάντα εδώ, ενάντια σε κάθε τι που μας πνίγει και δεν μπορούμε ν’ ανασάνουμε, ενάντια στο άδικο, για την ελευθερία όλων μας, σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Κι ας μην νικήσουμε ποτέ… Θα πολεμάμε πάντα!!», Βασίλης Μάγγος, 16/6/2020

Δύο ημέρες για την υπεράσπιση της Μικρής Ζήρειας

Το διήμερο 24 και 25 Ιουλίου η συνέλευσή μας, από κοινού με το Δίκτυο για την Προστασία της Ζήρειας και τον Πολιτιστικό Ορειβατικό Σύλλογο Φενεού «Η Ντουρντουβάνα», διοργανώνουμε δύο ημέρες εκδηλώσεων για την υπεράσπιση της Μικρής Ζήρειας. Την Παρασκευή το βράδυ, στις 8 μ.μ., στην κεντρική πλατεία της Γκούρας και την επόμενη ημέρα, το Σάββατο, στην κεντρική πλατεία του Κεφαλαρίου, θα συζητήσουμε για τα σχέδια εγκατάστασης ανεμογεννητριών στην Ζήρεια και γιατί λέμε όχι. Θα υπάρχει και μια έκθεση φωτογραφίας για τα βουνά και τους αγώνες υπεράσπισής τους. Υπενθυμίζουμε και την πρόσφατη πορεία για την προστασία του βουνού που είχε γίνει από το Δίκτυο, και τους ορειβατικούς της Κορίνθου και του Φενεού.

Εκδήλωση/συζήτηση για την μετατροπή του φυσικού κόσμου σε πεδίο λεηλασίας

Η επίθεση στα βουνά, τα δάση και τα νερά και το ιδεολόγημα της πράσινης ανάπτυξης. Ενημέρωση-συζήτηση από τη συνέλευσή μας στον χώρο της Ανοιχτής Λαϊκής Συνέλευσης Περιστερίου, στην Αθήνα. Μετά το τέλος της συζήτησης θα υπάρχει μπαρ για την κάλυψη των δικαστικών εξόδων των τεσσάρων αγωνιστών του κινήματος υπεράσπισης των Αγράφων οι οποίοι δικάζονται με κατηγορίες πλημμεληματικού τύπου, την Παρασκευή 10 Ιουλίου στην Καρδίτσα, για τη συμμετοχή τους στις κινητοποιήσεις του περασμένου καλοκαιριού έξω από το δημαρχείο της πόλης.

Εκδήλωση στο Χαλάνδρι για τα αιολικά πάρκα και την ιδιωτικοποίηση του νερού

Στις 2 Ιουλίου, δύο ημέρες πριν το πανελλαδικό κάλεσμα κινητοποίησης στα Άγραφα, στην κατάληψη του κτήματος Πραποπούλου στην Αθήνα, η αντιεξουσιαστική συλλογικότητα της περιοχής «Σε τροχιά σύγκρουσης» διοργανώνει συζήτηση για τα αιολικά πάρκα και την ιδιωτικοποίηση του νερού, για το πώς το παραμύθι της πράσινης ανάπτυξης αποτελεί άλλη μία όψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Στη συζήτηση θα συμμετέχει και η συνέλευσή μας. Θα ενημερώσουμε για τις εξελίξεις στο ζήτημα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και τις αντιστάσεις των τοπικών κοινωνιών με σκοπό να ανοίξουμε μια εποικοδομητική κουβέντα.

Διήμερο αγώνα 4-5 Ιουλίου για την υπεράσπιση των Αγράφων

Η Συνέλευση για την υπεράσπιση των βουνών συνυπογράφει το κάλεσμα για τη διοργάνωση ενός διημέρου αγώνα και αντίστασης στα Άγραφα, με συγκέντρωση και πορεία στην ιστορική κορυφή της Νιάλας, την Κυριακή 5 Ιουλίου. Τις επόμενες ημέρες θα ανακοινώσουμε περισσότερες λεπτομέρειες για το πρόγραμμα του διημέρου.

Ανοιχτό Κάλεσμα

Καλούμε: Tους απανταχού Αγραφιώτες και τους συλλόγους τους σε όλη την Ελλάδα. Tους συλλόγους, τους φορείς και τους ανθρώπους του κάμπου, που γεννήθηκαν και ζουν κάτω από τον ίσκιο της «Κοιμωμένης των Αγράφων», που πίνουν νερό και ποτίζουν τη γη τους από τα νερά των αγραφιώτικων βουνών. Τους συνοδοιπόρους στον αγώνα ενάντια στην καταστροφή της φύσης για τα συμφέροντα μιας χούφτας επιχειρηματιών, σε όλη την Ελλάδα, απ΄άκρη σ΄άκρη. Τους Ορειβατικούς, Περιηγητικούς και Φυσιολατρικούς συλλόγους. Τις κινήσεις και συλλογικότητες σε όλη τη χώρα για την προστασία των κοινωνικών αγαθών και του περιβάλλοντος. Να συμμετέχουμε σε πανελλαδική κινητοποίηση για την προστασία των Αγράφων το διήμερο 4 & 5 Ιούλη. Με συγκέντρωση και πορεία στην ιστορική κορυφή της Νιάλας την Κυριακή 5 Ιούλη 2020. Περπατάμε στα μονοπάτια της φύσης και της ιστορίας… Στέλνουμε σε όλη την Ελλάδα και μέχρι τις Βρυξέλλες, ηχηρό μήνυμα αντίστασης, ελευθερίας, υπεράσπισης του φυσικού πλούτου και των κοινών δημόσιων αγαθών όπως η ενέργεια και το νερό. Βροντοφωνάζουμε ότι τα Άγραφα και την Πίνδο δεν θα τα παραδώσουμε στα καταστροφικά τους σχέδια που θέλουν να μετατρέψουν όλα τα βουνά και τα ποτάμια σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις, αποσπώντας τους ό,τι πολυτιμότερο έχουν να προσφέρουν στις ερχόμενες γενιές: γη, ελευθερία, καθαρό αέρα, ψυχική ανάταση, καθαρά προϊόντα, ενότητα με τη φύση και πάνω απ΄ όλα, μνήμη.

ΤΟ κάλεσμα υπογράφουν (με αλφαβητική σειρά)

Αθηναϊκός Ορειβατικός Σύλλογος (Α.Ο.Σ.) μέλος Ε.Ο.Ο.Α, Δίκτυο φορέων και πολιτών για την προστασία του Ασπροποτάμου, Δίκτυο Φορέων και Πολιτών για την Προστασία των Αγράφων, Εκπολιτιστικός Σύλλογος Απανταχού Βραγγιανιτών » Αναστάσιος Γόρδιος», Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας, Επιτροπή Αγώνα Αγραφιωτών, Ορειβατικός Σύλλογος Αγράφων, Πεζοπορικός & Φυσιοδιφικός Σύλλογος Καρπενησίου, Πολιτιστικός Σύλλογος Βαλαρίου, Πολιτιστικός Σύλλογος Επινιανών Ευρυτανίας, Πολιτιστικός Σύλλογος Κουστέσας Βραγγιανών Ευρυτανίας, Πολιτιστικός Σύλλογος Τροβάτου Ευρυτανίας, Πολιτιστικός Σύλλογος Νέων Νεοχωρίου, Πρωτοβουλία Αθήνας για την Προστασία των Αγράφων, Σύλλογος Απανταχού Βραγγιανιτών «Ο Αι Γιάννης ο Θεολόγος», Σύλλογος Δεντριωτών «Άγιος Αντώνιος», Συνέλευση για την υπεράσπιση των βουνών, Συντονιστικό Αγώνα για τα Άγραφα ( Καρδίτσα), Συντονιστικό Αθήνας (Ευρυτανικοί Σύλλογοι).

Στηρίζουν και συμμετέχουν

Επιτροπή Πολιτών Ιεράπετρας, Μορφωτικός Σύλλογος Μπελοκομίτη, Ορειβατικός Φυσιολατρικός Ιατρικός Σύλλογος (Ο.Φ.Ι.Σ.), Περι.πολ.ο Αττικής, Σύλλογος Καρβασαράς Καρδίτσας «Άγιοι Απόστολοι» , Σύνδεσμος Ελλήνων Ορειβατών Αθήνας- Σ.Ε.Ο. Αθήνας, Σχολή Ορειβασίας: Παναγιώτης Κοτρωνάρος-Base Camp.

Στις 10 π.μ. η συγκέντρωση θα γίνει στο πέρασμα του Αγ. Νικολάου Βραγγιανών (στάθμευση των αυτοκινήτων και των λεωφορείων, χάρτης εδώ). Στις 11 π.μ. (το αργότερο) θα ξεκινήσουμε μαζική πεζοπορία 7 χιλιομέτρων με τελικό προορισμό το μνημείο στη Νιάλα (1.30 μ.μ.) όπου θα είναι το κοινό σημείο συνάντησης με όσους θελήσουν να το προσεγγίσουν από άλλες διαδρομές όπως από το ιστορικό μονοπάτι Βραγγιανά-Νιάλα, από τα Καμάρια ή από τις γύρω βουνοκορφές.

Την προηγούμενη ημέρα, το Σάββατο 4 Ιουλίου, ορειβατικοί σύλλογοι διοργανώνουν διασχίσεις των Αγράφων. Μέχρι στιγμής, ο Σύνδεσμος Ελλήνων Ορειβατών Αθήνας- Σ.Ε.Ο. Αθήνας διοργανώνει πεζοπορική διαδρομή από το χωριό Ζυγογιαννέϊκα στην κορυφή Μπορλέρο (2017 μ.) και ο Ορειβατικός Φυσιολατρικός Ιατρικός Σύλλογος (Ο.Φ.Ι.Σ.) πεζοπορικές διασχίσεις την Παρασκευή και το Σάββατο στην καρδιά των «αιολικών πεδίων».

Θα υπάρχει δυνατότητα διαμονής με σκηνές σε χώρο στο χωριό Βραγγιανά Ευρυτανίας, που βρίσκεται δίπλα στο σημείο απ΄όπου θα ξεκινήσει η πορεία της Κυριακής. Ο Αθηναϊκός Ορειβατικός Σύλλογος βάζει λεωφορείο από την Αθήνα προς τα Άγραφα, πληροφορίες εδώ.

Πορεία για την προστασία της Μικρής Ζήρειας

Την Κυριακή 7 Ιουνίου η συνέλευσή μας στήριξε και συμμετείχε στο κάλεσμα του Δικτύου Προστασίας της Ζήρειας, του Ορειβατικού Συλλόγου Κορίνθου και του ΠΟΣ Φενεού «Η Ντουρντουβάνα» για την προστασία του βουνού, ενάντια στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών. Έγινε καθαρισμός του μονοπατιού Κεφαλάρι-Μικρή Ζήρεια και ακολούθησε συζήτηση δικτύωσης με τη συμμετοχή εκατοντάδων κόσμου.

Τα επενδυτικά σχέδια προβλέπουν τη δημιουργία αιολικού πάρκου 21 ανεμογεννητριών στην κορυφή της Μικρής Ζήρειας, σε υψόμετρο λίγο πάνω από τα 2.000 μέτρα, σε Ζώνη Ειδικής Προστασίας και Ειδική Ζώνη Διατήρησης, ενώ αποτελεί μέρος του δικτύου προστασίας Natura 2000. Τα υποστηρικτικά έργα προβλέπουν την διάνοιξη δρόμων 10 χλμ. πλάτους τουλάχιστων 10 μ., ενώ από τα 1500 μ. και πάνω θα απαιτηθεί μεγάλη εκσκαφή των πρανών καθώς η μέση κλίση του εδάφους είναι 15%.

Η υπεράσπιση των βουνών είναι αγώνας για την ελευθερία!

Ή με τις μπουλντόζες ή με τα βουνά

Αποτύπωμα άνθρακα, κλιματική καταστροφή, προστασία του περιβάλλοντος, πράσινη τεχνολογία. Όλα τα πρωτοκοσμικά κράτη και οι θεσμοί τους, το σύνολο των μ.μ.ε. και των καλοπληρωμένων “ειδικών”, έχουν ξαφνικά αγαπήσει τη φύση μέχρι θανάτου. Και απεργάζονται την ολοσχερή καταστροφή της. Το σύνολο των βουνών, των δασών, των τρεχούμενων νερών και το μεγαλύτερο μέρος νησιών και βραχονησίδων στην Ελλάδα προορίζονται να μετατραπούν σε εργοστάσια επιδοτούμενης ενέργειας. Χιλιάδες ανεμογεννήτριες ισοπεδώνουν κάθε κορυφή από την ορεινή Ναυπακτία μέχρι το Βέρμιο και από την Μάνη μέχρι την Νότια Εύβοια, εκατοντάδες χιλιόμετρα δρόμων και πυλώνων υψηλής τάσης σχίζουν τα δάση, αμέτρητα φράγματα στερεύουν τα ποτάμια και τους χειμάρρους και ιδιωτικοποιούν τα νερά τους, δεκάδες γεωτρήσεις καταστρέφουν τα οικοσυστήματα και μολύνουν ανεπανόρθωτα τον υδροφόρο ορίζοντα. Εθνικοί και τοπικοί εργολάβοι κυνηγάνε τις αρπαχτές των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων και επιτίθενται με μπουλντόζες, τσιμέντο και ΜΑΤ, στο σύνολο του φυσικού κόσμου. Οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις για την πράσινη ενέργεια και ειδικά για τις ανεμογεννήτριες σταματάνε το 2021, οπότε το φετινό καλοκαίρι είναι ίσως η τελευταία τους ευκαιρία εξασφαλισμένης κερδοφορίας από την άλωση του φυσικού κόσμου.

Οι μπουλντόζες ήδη κατεδαφίζουν κορυφές στα Άγραφα και στη Νότια Πίνδο. Το περιβαλλοντοκτόνο νομοσχέδιο και μια σειρά φαστ τρακ ρυθμίσεων καθιστούν την κάθε προσφυγή στη νομιμότητα μάταιη. Η μόνη ελπίδα για ανάσχεση της καταστροφής είναι ο ανυποχώρητος αγώνας – όπως μας έδειξε πρόσφατα και η Τήνος. Αυτό το καλοκαίρι τα μηχανήματα της ανάπτυξης θα επιτεθούν σε κάθε βουνό, σε κάθε ποτάμι και σε κάθε δάσος. Όσες από εμάς επιθυμούμε ακόμη δάση και χιονισμένες βουνοκορφές, παγωμένες πηγές και κρυμμένες βάθρες, λύκους και ζαρκάδια, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να τα υπερασπίσουμε ακόμα και με το ίδιο μας το σώμα. Κανένας αγώνας ενάντια στα εργοστάσια ενέργειας να μη μείνει μόνος του, καμία κοινότητα που υπερασπίζεται τις πηγές και τα δάση της να μη μείνει αβοήθητη, καμιά βελανιδιά και ρόμπολο να μη γίνει βορά στις μπουλντόζες των εθνικών μας μαφιόζων. Αυτό το καλοκαίρι πάμε στα βουνά και στα δάση, στηρίζουμε κάθε αγώνα με κάθε μέσο. Ειδάλλως τα αποχαιρετούμε για πάντα.

5 Ιουνίου 2020

* κείμενο που μοιράστηκε από τη συνέλευσή μας στη συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος με αφορμή την παγκόσμια ημέρα του περιβάλλοντος.

Ενημέρωση από την πορεία στον Τύμπανο Αργιθέας

Την Κυριακή 31/5, ύστερα από κάλεσμα της Ανοιχτής συνέλευσης ενάντια στην «πράσινη ανάπτυξη» και τα αιολικά στα Άγραφα, 150 περίπου άτομα πεζοπορήσαμε στον Τύμπανο της Αργιθέας, έως τον χώρο της καταστροφής. Πριν λίγες μέρες, εργολαβικό συνεργείο στα κρυφά, χωρίς καμία άδεια, συνέχισε το καταστροφικό του έργο για την κατασκευή σταθμού υπερυψηλής τάσης της ΔΕΗ, έργο που είχε σταματήσει πέρσι μετά από παρέμβαση αντιαιολικών κινήσεων. Ας το πάρουν χαμπάρι για τελευταία φορά. Δεν θα τους αφήσουμε να καταστρέψουν τα Άγραφα. Κανένας υποσταθμός δεν θα γίνει, ούτε ΜΙΑ ανεμογεννήτρια στα Άγραφα.

Κυριακή 31/5, στηρίζουμε/συμμετέχουμε στην πεζοπορική διάσχιση προς τον Τύμπανο Αργιθέας

Το κάλεσμα της Ανοιχτής Συνέλευσης ενάντια στην “πράσινη ανάπτυξη” και τα αιολικά στα Άγραφα:

Ο αγώνας για την αποτροπή της λεηλασίας των Αγράφων, την τσιμεντοποίηση και βιομηχανοποίηση ελεύθερης δημόσιας γης για το κέρδος συγκεκριμένων εταιριών, μεγαλοεργολάβων και διαφόρων άλλων μεσαζόντων, δυναμώνει και λαμβάνει πανελλήνιες διαστάσεις. Τα μηνύματα αντίστασης έρχονται από παντού και είναι ηχηρά… Η “Ανοιχτή Συνέλευση ενάντια στην “πράσινη ανάπτυξη” και τα αιολικά στα Άγραφα” συνεχίζει ακατάπαυστα τη δράση της και καλεί σε επαγρύπνηση όλο τον κόσμο της περιοχής ώστε να σταματήσει εν τη γενέσει του το τερατούργημα που σχεδιάζεται… Οι γιγάντιες ανεμογεννήτριες, οι υποσταθμοί, οι γραμμές μεταφοράς ρεύματος, οι χιλιάδες τόνοι μπετόν τα χιλιόμετρα καλωδιώσεων, η ρύπανση η βεβήλωση του τόπου, θα εξαφανίσουν το κάλλος των φυσικών τοπίων και θα τα μετατρέψουν σε βιομηχανικές ζώνες. Η ανεξέλεγκτη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος με μοναδικό κίνητρο το οικονομικό όφελος των αρπακτικών του λόμπι της ενέργειας, σε συνδυασμό με το αφήγημα της »πράσινης ανάπτυξης», ερήμην της κοινωνίας, δεν πρέπει να περάσει και δεν θα περάσει! Υπερασπιζόμαστε την κληρονομιά του τόπου μας, τον φυσικό μας πλούτο. Η Ανοιχτή συνέλευση καλεί την Κυριακή 31 Μαΐου σε μαζική συμβολική επίσκεψη στον Τύμπανο Αργιθέας όλους τους κατοίκους της περιοχής, συλλογικότητες, φορείς, ορειβατικούς κ πολιτιστικούς συλλόγους. Η προσυγκέντρωση θα γίνει στο αθλητικό πάρκο Καρδίτσας στις 9:30 π.μ για να ξεκινήσουμε όλοι μαζί με προορισμό τη θέση Πανόραμα Τύμπανος πάνω από το χωριό Οξυά και κάτω από το Προφήτη Ηλία. Όσοι έρθουν από άλλη κατεύθυνση καλό θα ήταν να βρίσκονται στις 12 ώρα στο μέρος ώστε να ξεκινήσουμε όλοι μαζί τη πεζοπορική διάσχιση. Παίρνοντας ανάσες ελευθερίας και αγναντεύοντας τις Αγραφιώτικες βουνοκορφές που απειλούνται άμεσα από τα φαραωνικά σχέδια των εταιριών, θα πορευτούμε στα σημεία που σχεδιάζουν να τοποθετήσουν ανεμογεννήτριες μέχρι τους πρόποδες της Καράβας, της ψηλότερης κορυφής των Αγράφων όπου πέρυσι ξεκίνησαν παράνομα οι εργασίες. Eάν οι δυνάμεις και ο καιρός μας το επιτρέπουν θα ανεβούμε μέχρι τη Δρακόλιμνη της Καράβας ή αλλιώς Λούτσα στα 1900 μ. υψόμετρο. Όλοι μαζί να δώσουμε το μήνυμα από τα ελεύθερα, περήφανα κι απάτητα βουνά μας που θ’ αντηχήσει απ’ άκρο σ’ άκρο της Ελλάδας».

Ελεύθερα βουνά, ελεύθεροι άνθρωποι