Μία ιστορία από την κρύπτη: Στα πόσα ρημαγμένα βουνά θα μειωθεί η τιμή του ρεύματος;

Μέχρι πριν λίγα χρόνια, όταν οι διάφοροι αεριτζήδες και οι κολαούζοι τους διαφήμιζαν τις ανεμογεννήτριες στα βουνά υπόσχονταν ανάπτυξη και οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες, φθηνό ρεύμα για όλους, προστασία του περιβάλλοντος και απεξάρτηση της ενεργειακής παραγωγής από τα ορυκτά καύσιμα. Σύντομα η πραγματικότητα αποκάλυψε το μέγεθος της απάτης και οι τοπικές κοινωνίες αντέδρασαν. Γι’ αυτό και οι επενδυτές και οι κυβερνητικοί εντολοδόχοι τους εκτός από τα ψέματα και τη συκοφαντία επιστράτευσαν αδιαφανείς fast track διαδικασίες και όπου χρειάστηκε τα ΜΑΤ.

Για τις τοπικές κοινωνίες το μόνο που προσέφεραν τα αιολικά στις κορυφογραμμές, τα μικρά υδροηλεκτρικά στα ποτάμια, τα φωτοβολταικά στα λιβάδια και τα χωράφια, είναι ρημαγμένα τοπία, αντιμετώπιση ιθαγενών στην εποχή της αποικιοκρατίας και υποβάθμιση δύο βασικών πηγών πλούτου για τις κοινότητες, της πρωτογενούς παραγωγής και του ορεινού τουρισμού.

Από περιβαλλοντική σκοπιά η εγκατάσταση ΑΠΕ σε ευαίσθητα οικοσυστήματα είναι αδιανόητη. Οι ευρύτατες και συχνά αμετάκλητες καταστροφές στους τόπους που δέχονται τις, βιομηχανικού τύπου, εγκαταστάσεις των ΑΠΕ σε καμία περίπτωση δεν αντισταθμίζονται από ένα αόριστο και αμφίβολο όφελος “αποτροπής της κλιματικής αλλαγής” το οποίο δικαιολογεί κάθε συγκεκριμένο περιβαλλοντικό έγκλημα.

Η απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα ήταν εξ αρχής ψέμα που οι υπεύθυνοι συγκάλυπταν με ευχολόγια και τρομοκρατώντας για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Η αλήθεια είναι ότι με τα υπάρχοντα δεδομένα οι ΑΠΕ μεσοπρόθεσμα δεν μπορούν να καλύψουν ούτε το 1/3 της ζήτησης. Γι’ αυτό και ο ενεργειακός σχεδιασμός εξ αρχής περιελάμβανε το φυσικό αέριο ως βασικό καύσιμο παραγωγής, αλλά και τα πυρηνικά σε μια σειρά χωρών. Ωστόσο το φθηνό φυσικό αέριο ως προϋπόθεση της πράσινης μετάβασης είναι προς το παρόν παρελθόν και αν κρίνουμε από την τρομολαγνική προπαγάνδα για δύσκολο ενεργειακό χειμώνα η κατάσταση δεν φαίνεται να αλλάζει σύντομα. Παράλληλα, σε παγκόσμιο επίπεδο η συμβολή των ΑΠΕ στην μείωση των αερίων του θερμοκηπίου όχι μόνο είναι ελάχιστη αλλά υπερκεράζεται από την εκρηκτική αύξηση της ζήτησης για ενέργεια.

Οι αυξήσεις στα τιμολόγια του ρεύματος και στα καύσιμα σύμφωνα με την προπαγάνδα οφείλονται στον πολέμο στην Ουκρανία. Ωστόσο ο πόλεμος ξεκίνησε στις 24 Φεβρουαρίου 2022 και οι αυξήσεις στην τιμή του ρεύματος παρατηρήθηκαν πολλούς μήνες πριν. Το Σεπτέμβριο του 2021, οι τιμές είχαν σχεδόν τριπλασιαστεί (+189%) σε σχέση με το Σεπτέμβριο του 2020 και έκτοτε τραβάνε διαρκώς την ανηφόρα. Αν θέλουμε να ψάξουμε τις αιτίες της σημερινής κατάστασης θα πρέπει να δούμε αυτά που συνέβησαν τα 20 τελευταία χρόνια: την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, την επιδοτούμενη εγκατάσταση των ΑΠΕ, με αποκορύφωμα τη λειτουργία του χρηματιστηρίου της ενέργειας.

Η μετατροπή ενός κοινωνικού αγαθού (του ρεύματος) σε κερδοσκοπικό προϊόν και ο σχεδιασμός μια ενεργειακής μετάβασης με μοναδικά γνώμονα τα υπερκέρδη των εταιριών είναι η πραγματική αιτία  των αυξήσεων στο ρεύμα.

Τα ίδια πάλι καθάρματα

Αν κοιτάξουµε ποιες εταιρίες και ποιοι άνθρωποι βρίσκονται πίσω από τα ενεργειακά πρότζεκτ ανά την Ελλάδα (ΤΕΡΝΑ, ΕΛΛΑΚΤΩΡ, ΔΕΗ, Μυτηλιναίος, Μαρινάκης, Λάτσης, Κοπελούζος κ.α.), καταλαβαίνουµε ότι αυτά τα καθάρµατα θα αρπάξουν και θα µετατρέψουν σε µπάζα ότι µπορούν. Είναι οι ίδιες εταιρίες, οι ίδιες οικογένειες που δεκαετίες τώρα αποµυζούν τους δηµόσιους πόρους και έχουν τη δύναµη να υπαγορεύουν τις κρατικές πολιτικές στους τοµείς του ενδιαφέροντός τους. Μετά το πάρτυ των ολυµπιακών αγώνων και την ολοκλήρωση της εποχής των µεγάλων έργων, βρήκαν στα αιολικά, τα φωτοβολταϊκά, το φυσικό αέριο και τη βιοµάζα, ένα νέο πεδίο ασφαλών επενδύσεων. Ελέγχοντας όλη την αγορά σε όλα της τα στάδια και με εργαλείο το χρηματιστήριο της ενέργειας πραγματοποιούν αδιανόητα κέρδη εις βάρος των κοινωνιών και της φύσης.

Ο αγώνας για την υπεράσπιση της φύσης και της κοινωνίας είναι κοινός

Υπάρχει μια σαφής σύνδεση της καταστροφής των βόρειων Αγράφων (που ξεκίνησε ήδη από τον Τύμπανο και ετοιμάζεται για την  Καράβα και την Καζάρμα) με τις ληστρικές αυξήσεις στην ενέργεια. Είναι το ίδιο σύστημα, οι ίδιοι άνθρωποι, οι ίδιες εταιρίες, το ίδιο καπιταλιστικό σχέδιο που αντιμετωπίζει τη φύση και τους πληθυσμούς ως πεδίο εκμετάλλευσης. Όσο δεν βρίσκουν αντίσταση, η εκμετάλλευση γίνεται ξεδιάντροπη λεηλασία. Και σε αυτό το σημείο βρισκόμαστε τώρα. Για τις κοινωνίες αυτό σημαίνει ότι ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού δεν θα μπορεί να καλύπτει βασικές ενεργειακές του ανάγκες, είτε λόγω του υψηλού κόστους, είτε γιατί θα έχει περιορισμένη πρόσβαση μέσω κάποιου είδους δελτίου σε αυτές. Η επίθεση που εξελίσσεται είναι μία και δίνεται σε όλα τα μέτωπα. Γι’ αυτό και ο αγώνας οφείλει να είναι κοινός. Ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Ενάντια στις αυξήσεις του ρεύματος, ενάντια στην υποβάθμιση των ζωών μας.

Εξελίξεις από το μέτωπο των Αγράφων

Τύμπανος: Από τις 25 Ιουλίου τμήματα των ανεμογεννητριών ανεβαίνουν στο βουνό για το τελικό στάδιο της εγκατάστασής τους. Το διάσελο του Προφήτη Ηλία έχει μετατραπεί σε εργοτάξιο, οι κορυφές έχουν ταπεινωθεί για να μπουν οι βάσεις των α/γ, ο υποσταθμός της ΔΕΗ έχει ολοκληρωθεί και η αστυνομία επιτίθεται στη συγκέντρωση υπεράσπισης του βουνού που είχε καλεστεί στην περιοχή, συλλαμβάνοντας δύο άτομα.

Καζάρμα: Ένα αιολικό εργοστάσιο με 9 ανεμογεννήτριες, ύψους 130 μ. η καθεμιά, έλαβε άδεια εγκατάστασης στις θέσεις «Ζυγουρολίβαδο» και «Παλιό Μανδρί». Εάν σκεφτούμε ότι το πυροφυλάκιο της Καζάρμα έχει ύψος μόλις 7 μέτρων και φαίνεται απ’ όλα τα γύρω χωριά, τότε μπορούμε να φανταστούμε ποια θα είναι η εικόνα που θα αντικρύζουμε όταν θα φτάνουμε στο οροπέδιο της λίμνης Πλαστήρα.

Καράβα: Στην ξακουστή και χιλιοτραγουδισμένη Καράβα σχεδιάζεται η εγκατάσταση δύο αιολικών εργοστασίων, ένα στη θέση «Χονδροσπάνι» και ένα στη θέση «Αγκαθάκι». Πρόκειται για δύο έργα της ΙΝΤΡΑΚΑΤ, το ένα από τα οποία προβλέπει, μεταξύ άλλων, την τοποθέτηση ανεμογεννήτριας ακριβώς επάνω στην υψηλότερη κορυφή των Αγράφων, στα 2.184 μέτρα!

Άσπρος, Κερασιώτης: Το μικρό υδροηλεκτρικό εργοστάσιο μέσα στην κοίτη του Άσπρου στο Καροπλέσι έχει ολοκληρωθεί και για κάποια χιλιόμετρα το πάλαι ποτέ ορμητικό ποτάμι  όπου μπορούσες να κάνεις και ράφτινγκ είναι έτοιμο να μπει σε σιφόνι. Ένα άλλο παρόμοιο εργοστάσιο στον Κερασιώτη κατασκευάζεται ξανά από την αρχή καθώς τα ορμητικά νερά του Ιανού έκαναν αυτό που είναι αναμενόμενο όταν χτίζεις τσιμεντένια εμπόδια στην φυσική ροή των νερών, το παρέσυραν.

Άγραφα, Αύγουστος 2022

6 και 7 Αυγούστου, Άγραφα.

Ένα αιολικό εργοστάσιο με 9 ανεμογεννήτριες, ύψους 130 μέτρων η καθεμιά, έλαβε άδεια εγκατάστασης στην κορυφή της Καζάρμα, πάνω από το οροπέδιο της λίμνης Πλαστήρα. Η επιλογή είναι μία. Να στήσουμε το δικό μας κάστρο υπεράσπισης της Καζάρμα!

Παρουσίαση του βιβλίου της συνέλευσης στο Ελευθεριακό Φεστιβάλ Ιωαννίνων.

Το Σάββατο 18 Ιουνίου, στο πλαίσιο του 6ου Ελευθεριακού Φεστιβάλ Ιωαννίνων, και ύστερα από πρόσκληση της τοπικής Ανοιχτής Συνέλευσης Ενάντια στην Ενεργειακή Λεηλασία, θα παρουσιάσουμε το βιβλίο που εκδόθηκε από τη συνέλευσή μας τον Φεβρουάριο που μας πέρασε.

Οι συμπυκνωμένες εξελίξεις των τελευταίων τριών μηνών αναπόφευκτα μετατοπίζουν τη συζήτηση γύρω από το ζήτημα «ενέργεια». Η διαχείριση της συνιστά ιστορικά ένα κατεξοχήν πολιτικό ζήτημα με σημαντικές τεχνικές παραμέτρους. Ο ευρωπαϊκός σχεδιασμός για πράσινη μετάβαση, οι αυξήσεις στις τιμές του ρεύματος, οι στρόφιγγες του φυσικού αερίου που ανοίγουν και κλείνουν, αποτελούν όψεις μίας ενεργειακής αναδιάρθρωσης σε εξέλιξη. Και επειδή στην καθημερινότητά μας χρειάζονται ίσες δόσεις πραγματικότητας και ουτοπίας, όσο θέτουμε τα ερωτήματα περί αλλαγής του μοντέλου κοινωνικής οργάνωσης, άλλο τόσο η υπεράσπιση των βουνών και των νερών είναι αναγκαία.

Το απόγευμα του Σαββάτου, στις 6 μ.μ., θα σας περιμένουμε στο Άλσος των Ιωαννίνων. Σε περίπτωση βροχής οι εκδηλώσεις θα μεταφερθούν στο ελευθεριακό εργαστήρι Fahrenheit 451 (Τσακάλωφ 20). Το αναλυτικό πρόγραμμα του φεστιβάλ, αλλά και την ιστορία του μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ.

Παρουσίαση του βιβλίου στην Πάτρα.

Στις 8 Απριλίου θα είμαστε στην Πάτρα, να παρουσιάσουμε το βιβλίο της συνέλευσης και να μοιραστούμε σκέψεις στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τις αντιστάσεις στην καπιταλιστική ανάπτυξη και τη λεηλασία του φυσικού κόσμου, που οργανώνει η ομάδα Προλέτ Accion.

Παρέμβαση σε εκδήλωση παρουσίασης «για το νέο δάσος» στην Β. Εύβοια.

Αναδημοσίευση από το site της Συνέλευσης Αγώνα Βόρειας Εύβοιας

Την Πέμπτη 17 Μάρτη μέλη της ΣΑΒΕ μαζί με συντρόφους και συντρόφισσες από την «Αυτόνομη Συνέλευση Εύβοιας» και τη «Συνέλευση για την Υπεράσπιση των Βουνών» βρεθήκαμε έξω από το μέγαρο μουσικής στην Αθήνα πριν την έναρξη της παρουσίασης «για το νέο δάσος» στη Β. Εύβοια. Η παρουσίαση ήταν υπό την ευθύνη της ΜΚΟ “διαζώματος” (ιδιοκτησίας Κ. Μπένου) και έγινε από τον πρόεδρο της επιτροπής ιδιωτών για την Ανασυγκρότηση της Β. Εύβοιας Σ. Μπένο, παρουσία κυβερνητικών στελεχών και παραγόντων. Κρεμάσαμε τα πανό μας και μοιράσαμε την εφημερίδας μας, στέλνοντας μηνύματα προς όλους τους ενδιαφερόμενους.

Στην παρουσίαση παραβρέθηκαν περίπου 100 άτομα, εκ των οποίων παραπάνω από τα μισά ήταν μέλη και συμπαραστάτες της κυβέρνησης, στελέχη των δήθεν ευεργετών μας και κλακαδόροι του Μπένου, που οργανωμένα χειροκροτούσαν μετά από κάθε αοριστολογία και υπόσχεση της επιτροπής. Η παρουσίαση δεν ανέφερε τίποτα ουσιαστικό, για το τι εννοεί η επιτροπή ιδιωτών του Κ. Μπένου ως «νέο δάσος» και αναλώθηκε στις υποσχέσεις και στα ευχολόγια. Θύμιζε προεκλογική συγκέντρωση, όπου οι πολιτευτάδες χορταίνουν με παχιά λόγια τα αυτιά των χειροκροτητών τους.

Η ΣΑΒΕ συνεχίζει να παρακολουθεί στενά τα πεπραγμένα της επιτροπής ιδιωτών και δεν πρόκειται να σιωπήσουμε στους αντικοινωνικούς και αντιπεριβαντολλογικούς σχεδιασμούς της.

Για την ΣΑΒΕ είναι ανεπιθύμητοι όσοι βλέπουν την καταστροφή μας ως ευκαιρία και δεν θα παραδώσουμε τον τόπο μας στον Μπένο και στους επενδυτές.

Ζητάμε να αποδοθούν ευθύνες από την εντολή μη κατάσβεσης της πυροσβεστικής.

Δεν ξεχνάμε δεν συγχωρούμε αυτούς που έκαψαν την Β. Εύβοια.

Παρουσίαση του βιβλίου στον αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο Μπερντές.

Το Σάββατο 12 Μαρτίου είμαστε προσκεκλημένοι στον αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο Μπερντές στα Ιλίσια, στην Αθήνα, για να παρουσιάσουμε το βιβλίο της συνέλευσής μας «θέσεις και προβληματισμοί για την υπεράσπιση των βουνών από την πράσινη ενεργειακή λαίλαπα». Θα σας περιμένουμε στις 7 μ.μ.

Εκδήλωση παρουσίασης βιβλίου της συνέλευσής μας.

Κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες το βιβλίο της συνέλευσής μας με τίτλο «Θέσεις και προβληματισμοί για την υπεράσπιση των βουνών από την πράσινη ενεργειακή λαίλαπα». Το βιβλίο αυτό αποτελεί προϊόν των συλλογικών μας συζητήσεων, διατυπώνει θέσεις, προσπαθεί να απαντήσει σε ερωτήματα και προβληματισμούς που μας απασχόλησαν και συνεχίζουν να μας απασχολούν, ερωτήματα που έχουν τεθεί και μέσα από τους αγώνες υπεράσπισης της φύσης που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Η ενεργειακή αναδιάρθρωση, το δίλημμα ΑΠΕ ή κλιματική αλλαγή που μέχρι πρότινος ήταν ακόμη πανίσχυρο, η εργαλειοποίηση της κλιματικής κρίσης, το ιδεολόγημα της ατομικής ευθύνης, η ανάγκη να μιλήσουμε εμπεριστατωμένα (πέρα από πολιτικούς) και με τεχνικούς όρους για τα αιολικά εργοστάσια και τα μικρά υδροηλεκτρικά φράγματα, εν τέλει η προσπάθεια να διατυπώσουμε μία δική μας αντιπρόταση, είναι όσα διαπραγματευόμαστε στις 56 σελίδες του βιβλίου.

Φυσικά όλες αυτές τις σκέψεις που αποτυπώνουμε στο βιβλίο θα θέλαμε να τις μοιραστούμε και να τις συζητήσουμε και με ανθρώπους που το ζήτημα της λεηλασίας της φύσης τους απασχολεί εξίσου. Έτσι, λοιπόν, την Παρασκευή 11 Φλεβάρη, στην Αθήνα, στις 7 το απόγευμα, στο Διάκενο (Σαλαμίνος 37-39, στο Μεταξουργείο) θα κάνουμε μία ανοιχτή εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου.

Σε κάθε περίπτωση, εάν κάποιες συλλογικότητες, πρωτοβουλίες ή σύλλογοι θέλουν να βοηθήσουν στη διακίνηση του βιβλίου (και βρίσκονται στην επαρχία ή δεν θα μπορούν να περάσουν από την εκδήλωση) ας επικοινωνήσουν μαζί μας μέσω του μέιλ (yperaspisivounon2019@gmail.com) για να οργανώσουμε τα διαδικαστικά. Το βιβλίο διακινείται με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά.

Οι επενδυτές δε “μένουν σπίτι” (3)

Έχει έρθει καταιγίδα για τα αγαπημένα μας βουνά: μια καταιγίδα αναπτυξιακών έργων και επενδύσεων, που δε θα ποτίσουν τη γη με νερό, αλλά με μπετό και τοξικά μέταλλα.

Η κυβέρνηση πιστή στο δόγμα του ΣΟΚ με την ψήφιση του άρθρου 219 που περιλαμβάνεται σε ένα νομοσχέδιο για τις δημόσιες συμβάσεις επιτρέπει να γίνονται έργα σε περιοχές Natura 2000.Συγκεκριμένα, προβλέπει «υπο-περιοχές προστασίας στις περιπτώσεις ήπιων αναπτυξιακών έργων» με στόχο την κατάργηση της πραγματικής προστατευόμενης περιοχής. Ενώ τον περασμένο Δεκέμβριο συγκροτήθηκε καταδικαστική απόφαση του Δικαστηρίου της Ε.Ε., για την απουσία θεσμοθέτησης μέτρων διατήρησης για τις περιοχές του δικτύου Natura 2000, το άρθρο 219 αυξάνει το χάσμα από κάθε προστατευτική πολιτική. Ουσιαστικά, ο φορέας υλοποίησης του έργου επανάπροσδιορίζει το καθεστώς προστασίας της περιοχής ενώ η διαδικασία δημοπράτησης των έργων ξεκινάει πριν την έκδοση των περιβαλλοντικών όρων. Είναι απλό, το νέο νομοσχέδιο αποτελεί ταφόπλακα για το τοπίο και την άγρια ζωή.

Την ίδια στιγμή η αιολική βιομηχανία εξαπλώνεται ραγδαία, καθώς αμέτρητες νεοσύστατες εταιρείες που βρίσκονται υπό την ηγεμονία κολοσσών όπως η Τέρνα, η Ελάκτωρ, η EnelGreenPower αλλάζουν ονόματα και διευθύνσεις, έτσι ώστε να επωφεληθούν από τη μικρή φορολογία και το δημόσιο και ευρωπαϊκό χρήμα. Μόνο μέσα στον μήνα Δεκέμβριο του 2020, κατατέθηκαν στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) περίπου 2.000 αιτήσεις για αδειοδοτήσεις «ΑΠΕ» που αφορούν βιομηχανικά εργοστάσια αιολικών, φωτοβολταϊκών και υδροϋλεκτρικά φράγματα. Ωστοσο, παρ’ όλη την αδιαφάνεια των διαδικασιών αδειοδότησης κατά τόπους και τη μηδενική δημόσια διαβούλευση, αφού οι περιφέρειες, οι κάτοικοι και οι ιδιοκτήτες γαιών των υπό αδειοδότηση περιοχών δεν ενημερώνονται καν για τα μελλοντικά έργα, έχει στηθεί ένα αρκετά μεγάλο δίκτυο ανθρώπων που καταγράφουν και χαρτογραφούν τα στάδια και τις γραφειοκρατικές εξελίξεις ανά τόπους. Η χαρτογράφηση αυτή αποδεικνύεται ένα από τα βασικότερα εργαλεία των τοπικών αντιστάσεων, τα τοπικά κινήματα μαθαίνουν πώς να χρησιμοποιούν τους χάρτες για να στήνουν τις αντιστάσεις τους.

Ο νους μας είναι στα βουνά. Ο κατάλογος των βουνών που θα κατακρεουργηθούν ολοένα και μεγαλώνει. Τα Βαρδούσια, η Μικρή Ζήρεια, το Μαίναλο, η Οίτη, το Βέρμιο, η Γραμμένη-Οξιά. Μέσα στον Φεβρουάριο νέες αιτήσεις έγιναν σε περιοχές του Ολύμπου, της Ροδόπης, του Παρνασσού, του Ψηλορείτη, στα Λευκά Όρη, στην Δίρφη, στον Κιθαιρώνα, στο όρος Πατέρα. 

Εν μέσω πανδημίας, από πέρυσι τον Μάϊο έχουν τεθεί σε λειτουργία μέτρα επιτάχυνσης των διαδικασιών βιομηχανοποίησης των φυσικών τόπων και ελαχιστοποίησης του καθεστώτος προστασίας. Το στάδιο της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων πλέον ξεπεράστηκε για χάρη της ταχύτερης ανάπτυξης και καλωδίωσης ως και των τελευταίων ανέγγιχτων περιοχών. Οι επιτροπές των φορέων διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών υποστελεχώθηκαν κι έχασαν τα καθήκοντά τους, ενώ άλλες υπηρεσίες, όπως οι εφορείες αρχαιοτήτων δίνουν το πράσινο φως για την έναρξη των εργασιών δίπλα σε αρχαιολογικούς χώρους, καταπατώντας τον ίδιο τον Αρχαιολογικό νόμο (όπως έγινε το περασμένο καλοκαίρι στον Ισθμό της Ιεράπετρας).

Η συγκυρία δεν είναι τυχαία. Το αστυνομικό κράτος ενισχύεται και εξασκεί στα σώματά μας την πειθάρχηση σε συνθήκες ανελευθερίας και κατ’ οίκον περιορισμού με αφορμή τη συνθήκη της πανδημίας. Την ίδια στιγμή, τα σχέδια των επενδυτών εξαπλώνονται. Οι τοπογράφοι συνεργάζονται με τους δασάρχες και τους αστυνομικούς, οι φύλακες των εργοταξίων έχουν στήσει περιφράξεις και πλέγματα. «Απαγορεύεται η είσοδος στους μή έχοντες εργασία», μία πινακίδα που ήδη μπορεί να συναντήσεις όταν πεζοπορείς ανυποψίαστος. Είναι η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι τα βουνά, τα δάση, τα ποτάμια και τα πλάσματά τους θα είναι πλέον σε ιδιωτικά χέρια. Ανά τόπους, η ποινικοποίηση της διαμαρτυρίας οδήγησε σε δραματικές εξελίξεις για τους υπερασπιστές της γης: αυξάνονται οι δίκες αγωνιστών για τη συμμετοχή τους σε κινητοποιήσεις.

Είναι εμφανές ότι το τοπίο της χώρας αλλάζει με γοργούς ρυθμούς. Η αρπαγή της γης και των φυσικών τοπίων είναι ένα θέμα που μας αφορά όλες κι όλους. Η απώλεια ενός αγαθού άρρηκτα συνδεδεμένου με την ατομική και συλλογική επιβίωση, της ελεύθερης αλληλόδρασης με τον φυσικό κόσμο, σημαίνει και την απώλεια της δικής μας ελευθερίας. Είναι η ώρα να οργανωθούμε σε τοπικές και υπερ-τοπικές αντιστάσεις, συντονιστικά και δίκτυα για την υπεράσπιση των τόπων, της γης και της ελευθερίας. Όπως μας δείχνει η εμπειρία των μαζικών κινημάτων της Λατινικής Αμερικής (των ιθαγενών κοινοτήτων και των «Χωρίς γη») είναι ένας αγώνας που μπορεί να ενώσει πολλούς αγώνες μαζί, τον αγώνα ενάντια στη κερδοσκοπία και τη διαφθορά, ενάντια στο συστηματικό νεοφιλελευθερισμό, ενάντια στη δικτατορία της αγοράς, ενάντια στις περικλείσεις και τους αποκλεισμούς. Είναι ένας πολύμορφος αγώνας των «από κάτω», μία απάντηση στην ενεργειακή φτώχεια και την περιβαλλοντική καταστροφή, ταυτόχρονα μία διαδικασία αναγέννησης της αυτοδιαχείρισης των ζωών μας.

Στις πλατείες του χωριού και στις πλατείες της πόλης, οργανωνόμαστε, συζητάμε, συντονίζουμε τοπικές δράσεις ενημέρωσης, προετοιμαζόμαστε για τις μάχες που έρχονται πάνω στα βουνά.

ΕΥΒΟΙΑ

Η μεγάλη μάχη αυτή τη στιγμή δίνεται στην Εύβοια, έναν τόπο ήδη διαταραγμένο απο εκατοντάδες ανεμογεννήτριες σε όλο το νότιο τμήμα του. Κράτος και εταιρίες έχουν βάλει σαν στόχο να γεμίσει όλο το νησί με αιολικά και πλέον έχουν φτάσει στο κεντρικό κομμάτι του. Στο αντίθετο μέτωπο, έχει δημιουργηθεί ένα δίκτυο ομάδων και συλλογικοτήτων που αντιστέκονται με κινηματικά και θεσμικά εργαλεία. Έχουν γίνει παρεμβάσεις σε χωριά και δημοτικά συμβούλια της κεντρικής Εύβοιας, προσφυγές και αντιρρήσεις, ενώ στις πόλεις γίνονται διαμαρτυρίες, μοιράσματα και συνελεύσεις με στόχο τη δημιουργία ενός συντονιστικού του αγώνα ενάντια στην ολοκληρωτική καταστροφή του νησιού. Πριν λίγες μέρες η παρουσία κατοίκων της περιοχής απέτρεψετην παράνομη τοποθέτηση ανεμολογικού ιστού σε ιδιόκτητη έκταση στο Κάδι Κύμης.

ΕΛΙΚΩΝΑΣ

Στην περιοχή του Ελικώνα το καζάνι βράζει. Τέλη του προηγούμενου μήνα πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την ανεξέλεγκτη τοποθέτηση ανεμογεννητριών, ενώ πριν λίγες μέρες στην περιοχή της Αρβανίτσας έγινε αποκλεισμός της περιοχής, έτσι ώστε να αποτραπούν τα έργα για τη διάνοιξη δρόμου προς το «Σταυρό». Τις επόμενες μέρες παρά τη συμφωνία για πάγωμα των εργασιών, ανέβηκαν μηχανήματα στην περιοχή και έγινε παρέμβαση έξω από το δημαρχείο κατά τη διάρκεια συνάντησης των δημοτικών αρχών με εκπρόσωπο των εργολάβων. Υπάρχει ανάγκη για παρουσία κόσμου στο βουνό καθημερινά.

ΑΓΡΑΦΑ

Στις αρχές του Φλεβάρη ολοκληρώθηκε η «δημόσια διαβούλευση» για τις νέες περιβαλλοντικές μελέτες που κατέθεσαν οι εταιρείες για τα αιολικά στα Άγραφα (Νιάλα και Βοϊδολίβαδο). Η κατάθεση εκατοντάδων ηλεκτρονικών σχολίων στη σχετική πλατφόρμα του υπουργείου περιβάλλοντοςκαταδεικνύει αφενός το πλατύ τοπικό κοινωνικό μέτωπο που έχει δημιουργηθεί ενάντια στα αιολικά. Και αφετέρου ότι παρόλο που έχουν περιοριστεί οι δυνατότητες παρέμβασης στα πεδία του αγώνα, παραμένουμε εδώ, αποφασισμένοι και αποφασισμένες να υπερασπιστούμε βουνοκορφές και ποτάμια.

“Οι αυθαίρετες πράξεις πάνω στη γη είναι επικίνδυνες και μοιάζουν έγκλημα απεχθές όταν σε κουρασμένες κοινωνίες είναι ζωτική η σχέση με το τοπίο σαν φορέας ύφους επικοινωνίας μνήμης και καρτερικότητας. Από την πανέμορφη περιοχή των βουνών και των πεδίων της Αττικής που βλέπω ακόμη από το παράθυρό μου σώζεται ακόμη η σιλουέτα της Πάρνηθας χαμένη στα αποψιλωμένα πια φαράγγια και κορφές σκεπασμένη προστατευτικά και με ανεξάντλητη φαντασία από σύννεφα που ξαναθυμίζουν όλες τις κορφές των χωρών και των νοημάτων πού δεν υπάρχουν πια. Αλλοίμονο στις κοινωνίες πού εμπρήζουν η αλλοιώνουν καταληστεύουν και εξευτελίζουν την περιβάλλουσα φύση αφομοιωμένη ψυχικά με την ύπαρξη του κοινωνικού οράματος. Αν στην πανέμορφη ανάμνηση της προσφοράς τους αν στην παραμόρφωση στην ασέβεια στη διαστροφή στην εξαφάνιση των χρυσοκόκκινων δύσεων και των οριζόντων μας κλέψετε και τα σύννεφα πού κυλάνε στις πλαγιές της Πάρνηθας δημιουργώντας μορφές γιγάντιες ανεξάντλητες σαν πολιτείες και χώρες πού καταστράφηκαν και ξεπουλήθηκαν για ευτελή ανταλλάγματα αν εξακολουθήσετε… η δεν θα ζήσουμε η δεν θα ζήσετε…” Αριστομένης Προβελέγγιος 1975

Συνέλευση για την υπεράσπιση των βουνών, Μάρτιος 2021

Οι επενδυτές δε “μένουν σπίτι” (2)

Εταιρείες κατασκευής αιολικών εκμεταλλευόμενες τα περιοριστικά μέτρα λόγω lock down ξεκίνησαν εργασίες σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, παρά την αντίθεση των τοπικών κοινωνιών και των προσφυγών στη δικαιοσύνη που αναμένονται να εξεταστούν. Το καθεστώς έκτακτης ανάγκης λειτουργεί ως όχημα για τη συνέχιση των έργων, καθώς οποιαδήποτε αντίσταση ποινικοποιείται με πρόσχημα τη δημόσια υγεία. Οι επενδυτές βρίσκουν στην κρατική μεγιστοποίηση της καταστολής κάθε συλλογικής αντίστασης, μια ιδανική ευκαιρία εκπλήρωσης των σχεδίων τους. Είναι εξοργιστικό το γεγονός ότι σε στιγμές κρίσεων και καταστροφών κάποιοι βλέπουν ευκαιρίες για υλικό κέρδος.

Χαρακτηριστικά, στον Τύμπανο Αργιθέας εργολαβικό συνεργείο της ΔΕΗ ανανεώσιμες άρχισε ξανά εργασίες για την κατασκευή υποσταθμού που θα συνδέσει διάφορα μελλοντικά αιολικά εργοστάσια. Το συγκεκριμένο έργο έχει μπλοκαριστεί αρκετές φορές στο παρελθόν γιατί η εταιρεία δεν είχε τις απαιτούμενες άδειες. Ακόμα και τώρα εκκρεμεί προσφυγή στο συμβούλιο της επικρατείας για σωρεία παραβάσεων, όμως παρόλα αυτά η εταιρεία βιάζεται να δημιουργήσει τετελεσμένα και να προχωρήσει το έργο όσο πιο πολύ μπορεί πριν ο καιρός και τα χιόνια σταματήσουν αναγκαστικά τις εργασίες.

Στην Άνδρο, η εταιρεία Greek Wind Power εκμεταλλευόμενη την απαγόρευση κυκλοφορίας άρχισε εργασίες στη νότια πλευρά του νησιού στην περιοχή Φραγκάκι, ζώνη ειδικής προστασίας, μερικές εκατοντάδες μέτρα από τη φωλιά του προστατευόμενου σπιζαετού . Η συγκεκριμένη εταιρεία έχει μηνύσει στο πρόσφατο παρελθόν δεκάδες κατοίκους και οικολογικές οργανώσεις και συνεχίζει την ίδια πρακτική των απειλών και εκφοβισμού όσων αντιστέκονται στην καταστροφή. Στο πλευρό της έχει και το τοπικό αστυνομικό τμήμα της περιοχής το οποίο έκοψε κλήσεις για παράνομη μετακίνηση σε αγωνιστές που επιχείρησαν να προσεγγίσουν την περιοχή των έργων για να καταγράψουν την καταστροφή.

Στην Τήνο,στις 18 Νοεμβρίου εργολαβικό συνεργείο της Ενεργειακής Κυκλάδων Ε.Π.Ε. με τη συνδρομή της ΕΛΑΣ, την τελευταία μέρα της απόφασης για απαγόρευση συναθροίσεων κατάφερε τελικά να ρίξει μπετά στην τρίτη βάση ανεμογεννήτριας του αιολικού στη θέση Πράσα. Επιπλέον, στις 19 Δεκεμβρίου το ξημέρωμα έφτασε στο νησί καράβι με εξαρτήματα ανεμογεννητριών που προηγουμένως παράνομα είχε απενεργοποιήσει το στίγμα του.

Στην Κεφαλλονιά η δράση των δυνάμεων καταστολής κατέστησε δυνατή την εκφόρτωση ανεμογεννητριών και αποθήκευσή τους για την εγκατάσταση αιολικού εργοστασίου στην τοποθεσία “Ξερακιάς”, ενώ είχε αποτραπεί χάρη στην επί 20 μέρες παρουσία κατοίκων στο λιμάνι της Σάμης.

Στο βόρειο τμήμα του παλιού λιμανιού της Πάτρας, έχουν εκφορτωθεί από πλοία τμήματα ανεμογεννητριών που αναμένεται να τοποθετηθούν στην ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Ελλάδας.

Η αιολική βιομηχανία εξαπλώνεται υπό καθεστώς ολοκληρωτικό. Την ίδια στιγμή που όλες οι γραφειοκρατικές διαδικασίες υπολειτουργούν, όπως και οι δομές υγείας στις απομακρυσμένες περιοχές και που βασικές ανάγκες περιοχών που πληγώθηκαν από φυσικές καταστροφές στηρίχθηκαν σε δομές αλληλεγγύης, οι διαδικασίες αρπαγής γης από τους επενδυτές επισπεύδονται και υποβοηθούνται από το κράτος. Ενώ στην πρωτεύουσα το κράτος επιβάλλει στους εργαζόμενους να συνωστισθούν στα Μ.Μ.Μ για να πάνε στη δουλειά τους, η αστυνομία τιμωρεί με πρόστιμα ανθρώπους που υπερασπίζονται τον τόπο τους, σε εξωτερικούς χώρους και τηρώντας τα μέτρα προστασίας και συχνά τους προσαγάγει, στοιβάζοντας τους σε κλούβες για ώρες. Σ΄αυτό το καθεστώς βίας και τρομοκρατίας, οι επενδυτές μπορούν να λειτουργούν ανενόχλητοι.

Είναι βέβαιο ότι η κατάσταση που βιώνουμε τις τελευταίο διάστημα είναι μία «πρόβα» για το τι θα επακολουθήσει. Μαζί με την απώλεια της ατομικής ελευθερίας λόγω πανδημίας, χάνεται και η ελευθερία των βουνών.