Category Archives: Δράσεις

Ενημέρωση από τη συγκέντρωση στη γιορτή του λόμπι της αιολικής ενέργειας

Το απόγευμα του Σαββάτου πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση της συνέλευσής μας ενάντια στη γιορτή του λόμπι της αιολικής ενέργειας στο Μέγαρο Μουσικής. 80 περίπου άνθρωποι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και παρέμειναν στο σημείο για δύο ώρες μοιράζοντας κείμενα, παρά το γεγονός ότι ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις φρόντισαν να κρατήσουν τον κύριο όγκο της συγκέντρωσης μακρυά από την είσοδο του Μεγάρου, μακρυά από τα βλέμματα των επενδυτών και των φίλων τους που πλήρωσαν 70 ευρώ για την είσοδο στη γιορτούλα τους. Ας είναι. Αυτοί που λεηλατούν τη φύση, καταστρέφουν τα βουνά και τα νησιά, ας συνηθίσουν να μην κάνουν καμία δημόσια εμφάνιση χωρίς την προστασία του μόνου φίλου που πρέπει να τους απομείνει. Της αστυνομίας.

Σάββατο 25 Γενάρη, συγκέντρωση στην ετήσια γιορτή του λόμπυ της αιολικής ενέργειας

Ολοένα και πιο απροκάλυπτα, κράτος και εταιρείες, με σημαία τους την “πράσινη ανάπτυξη” και την ανατροπή της “κλιματικής αλλαγής”, βρίσκουν εύφορο έδαφος κερδοφορίας στον φυσικό κόσμο. Με πρόσχημα την απεξάρτηση της παραγωγής ενέργειας από τα ορυκτά καύσιμα και την στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές, το περιβάλλον μετατρέπεται σε πεδίο λεηλασίας. Οι εθνικοί μας εργολάβοι, δεν αρκούνται στο να εξορύσσουν, να μπετώνουν και να ασφαλτοστρώνουν υπερτιμολογημένα, αλλά, ενδυόμενοι τον πράσινο μανδύα τους, καταστρέφουν και ό,τι έχει απομείνει από τον άγριο φυσικό κόσμο. Ολόκληρες δασικές εκτάσεις αποψιλώνονται, βουνοκορφές ισοπεδώνονται, ποτάμια φράσσονται, οικοσυστήματα υποβαθμίζονται, υδροφόροι ταμιευτήρες αποστραγγίζονται και το μόνο που μένει πίσω είναι ρημαγμένα εργοταξιακά τοπία.

Κεντρικό ρόλο στην προώθηση των συμφερόντων των επενδυτριών εταιρειών στην αιολική βιομηχανία στην Ελλάδα έχει η ΕΛΕΤΑΕΝ, η Ελληνική Εταιρεία Αιολικής Ενέργειας, μετονομαζόμενη από το 2005 σε Ελληνική Επιστημονική Ένωση Αιολικής Ενέργειας. Μέλη της ΕΛΕΤΑΕΝ αποτελούν εταιρείες και ευυπόληπτοι όμιλοι όπως Μυτιληναίος, Ελλάκτωρ, ΤΕΡΝΑ κτλ και φορείς και φυσικά πρόσωπα που δραστηριοποιούνται σε όλο το εύρος της εφοδιαστικής αλυσίδας της αιολικής ενέργειας, πλαισιωμένοι από το συνήθη συρφετό των ερευνητικών κέντρων και ινστιτούτων, ακαδημαϊκών και ερευνητών. Στόχος της ΕΛΕΤΑΕΝ είναι η παρουσίαση της αιολικής ενέργειας ως δήθεν μέτρο για την απολιγνιτοποίηση, ακόμη και αν γνωρίζουν πως με τις υπάρχουσες τεχνολογίες είναι αναγκαία η υποστήριξη των ανεμογεννητριών από θερμοηλεκτρικούς σταθμούς, η θεσμική άρση οποιωνδήποτε περιβαλλοντικών περιορισμών στην κατασκευή αιολικών σταθμών, έστω και αν μέχρι τώρα δεν έχει φανεί να υπακούουν ούτε σε αυτούς(π.χ αιολικά στα Άγραφα) και η εξασφάλιση κέρδους για τις επενδύτριες εταιρείες μέσω των επιδοτήσεων και της εγγυημένης τιμής πώλησης του παραγόμενου ρεύματος. Με απλά λόγια, η ΕΛΕΤΑΕΝ αποτελεί το λόμπι των επενδυτών στον τομέα της αιολικής ενέργειας, που με μία σειρά από ανακοινώσεις, άρθρα, εκδηλώσεις, και επιστολές προς τα αρμόδια υπουργεία, επιχειρεί να καθορίσει, βάσει των συμφερόντων που εξυπηρετεί, το πλαίσιο ανάπτυξης της αιολικής βιομηχανίας στην Ελλάδα.

Χαρακτηριστικό και εξόφθαλμο παράδειγμα του ρόλου της ΕΛΕΤΑΕΝ στο βρώμικο παιχνίδι των αιολικών επενδύσεων αποτελεί η επιστολή της προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και το Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων, με παρατηρήσεις και αιτούμενες τροποποιήσεις του ήδη τερατώδους Αναπτυξιακού Πολυνομοσχεδίου του Άδωνη Γεωργιάδη και συγκεκριμένα του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις Α.Π.Ε. Όπως αναφέρεται στην επιστολή αυτή, αίτημά τους είναι να συμπεριληφθούν σε αυτό, μεταξύ άλλων, «(…) τα κηρυγμένα διατηρητέα μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και των άλλων μνημείων μείζονος σημασίας, οι οριοθετημένες αρχαιολογικές ζώνες προστασίας Α, οι περιοχές απολύτου προστασίας της φύσης και προστασίας της φύσης, τα όρια των Υγροτόπων Διεθνούς Σημασίας (Υγρότοποι Ραμσάρ), οι πυρήνες των εθνικών δρυμών και των κηρυγμένων μνημείων της φύσης και των αισθητικών δασών, οι οικότοποι προτεραιότητας των τόπων του δικτύου Natura 2000 (…) ». Εν ολίγοις δηλαδή, να γίνει επίσημη άρση οποιουδήποτε γεωχωρικού περιορισμού στην κατασκευή αιολικών εγκαταστάσεων, καθώς απ’ο,τι φαίνεται τους ήταν αρκετά χρονοβόρο και κοστοβόρο να πρέπει να τους παρακάμψουν, όπως μέχρι τώρα, δια της άτυπης οδού.

Μία ακόμη κίνηση της ΕΛΕΤΑΕΝ προς την ίδια κατεύθυνση, αποτελεί η πρόσφατη επιστολή της προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με την οποία εκθέτει τις παρατηρήσεις της πάνω στο “Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) 2030 και τη Μακροχρόνια Ενεργειακή Στρατηγική 2050”. Σε αυτήν επισημαίνει μία σειρά από μέτρα που σύμφωνα με την ίδια θα πρέπει να εφαρμοστούν από το Υπουργείο προκειμένου να επιτευχθούν οι ενεργειακοί στόχοι της χώρας. Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζουν, πέρα από τις επισημάνσεις για το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο που αναφέρθηκαν και παραπάνω, οι υποδείξεις για τον Ειδικό Λογαριασμό ΑΠΕ προκειμένου, όπως αναφέρει, «να προσφέρεται ισχυρή ασφάλεια στους επενδυτές», η απαίτηση για αύξηση του όγκου της δημοπρατούμενης ισχύος που αφορά τα αιολικά και για επέκταση του καθεστώτος σχετικών διαγωνισμών από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η αύξηση του ενδεικτικού στόχου για τα θαλάσσια αιολικά πάρκα, και η προώθηση των μικρών α/γ με ταυτόχρονη αύξηση της μέχρι τώρα προβλεπόμενης ισχύος τους.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το άρθρο που δημοσίευσε στο Energypress ο Παναγιώτης Γ. Παπασταματίου, Γενικός Διευθυντής της ΕΛΕΤΑΕΝ, και αφορά τους “Δύο παράγοντες που απειλούν τις θετικές προοπτικές της αιολικής ενέργειας στην Ελλάδα το 2020”. Με βάση το άρθρο, η πρώτη μεγάλη απειλή είναι η ίδια η βιοποικιλότητα και η υπεράσπισή της εις βάρος των αιολικών επενδύσεων! Σύμφωνα με τον κ.Παπασταματίου και όλους αυτούς εκ μέρους των οποίων μιλάει, η θέσπιση εκτεταμένων ζωνών αποκλεισμού για την αιολική ενέργεια, όπως οι περιοχές Natura 2000, με σκοπό την προστασία της βιοποικιλότητας, αποτελεί μια «επικίνδυνη και αντιεπιστημονική ιδέα». Η διαπίστωση αυτή βασίζεται σε ένα λογικό άλμα της μορφής “η βιοποικιλότητα κινδυνεύει από την κλιματική αλλαγή, τα αιολικά συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, άρα όπου και αν χτιστούν τα αιολικά δεν απειλούν, αλλά προστατεύουν την βιοποικιλότητα, τουτέστιν: κανένας γεωχωρικός περιορισμός στην εγκατάσταση αιολικών”.

Το δεύτερο ζήτημα-απειλή για τις αιολικές επενδύσεις αποτελεί, με βάση το άρθρο, ο κίνδυνος εμφάνισης λογιστικού ελλείματος στον Ειδικό Λογαριασμό ΑΠΕ και η καθυστέρηση πληρωμών των παραγώγων. Εν ολίγοις, επισημαίνεται ότι η ήδη υψηλή τιμή πώλησης του ρεύματος που παράγουν οι ανεμογεννήτριες, ο υψηλός ειδικός για τις ΑΠΕ φόρος που πληρώνει μαζί με τον λογαριασμό της ΔΕΗ ο κάθε καταναλωτής (ΕΤΜΕΑΡ) και οι λοιπές χρεωστικές και πιστωτικές συνιστώσες που διαμορφώνουν τον ΕΛΑΠΕ, δεν εξασφαλίζουν το επιθυμητό κέρδος για τον επενδυτή και θα πρέπει να ληφθούν από το κράτος επιπρόσθετα μέτρα, για επιπλέον εξασφαλισμένο κέρδος προς τις επενδύτριες εταιρείες.

Όπως φαίνεται, το καπιταλιστικό μοντέλο οργάνωσης του σήμερα δεν επιτρέπει καν την υποψία ότι κάποια μέρη μπορούν να παραμείνουν παρθένα ή απάτητα και κάθε “περιβαλλοντικός περιορισμός” αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα στα κερδοφόρα πλάνα του κεφαλαίου. Κόντρα στα επενδυτικά σχέδια της ΕΛΕΤΑΕΝ, ενάντια στην εκμετάλλευση της φύσης, κάποιοι και κάποιες από εμάς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την υπεράσπιση των βουνών, των ποταμών, των θαλασσών, του φυσικού πλούτου.

*Κάθε ανεμογεννήτρια απαιτεί από 2 έως 3 στρέμματα ισοπεδωμένου εδάφους, μια βάση μπετού βάθους 3 μέτρων και διαστάσεων όσο το μισό ενός γηπέδου μπάσκετ, διάνοιξη δρόμων για την πρόσβαση των βαρέων μηχανημάτων στις βουνοκορφές, και πυλώνες υψηλής τάσης μέσα στο δάσος με τη συνεπακόλουθη αποψίλωση, αισθητική υποβάθμιση και τον κίνδυνο πρόκλησης πυρκαγιών. Είκοσι χιλιάδες από δαύτες προβλέπεται να προστεθούν στις ήδη υπάρχουσες, μετατρέποντας το σύνολο σχεδόν των βουνών και των νησιών της Ελλάδος σε εργοστάσια ενέργειας. Το δε ρεύμα που παράγουν, όντας στοχαστικό, δηλαδή ασταθές και εξαρτώμενο από την ταχύτητα του ανέμου, έχει πολλαπλά προβλήματα ενσωμάτωσης στο δίκτυο, με αποτέλεσμα τόσο τα εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά απόδοσης ρεύματος σε σχέση με την ονομαστική ισχύ των αιολικών, όσο και τη μόνιμη λειτουργία μονάδων φυσικού αερίου ή ντίζελ ως μονάδες εξισορρόπησης και εφεδρείας. Κοντολογίς, τα αιολικά δεν απεξαρτούν απο τα ορυκτά καύσιμα – αυξάνουν όμως τους λογαριασμούς ρεύματος και τα περιθώρια κερδοφορίας των επενδυτών.

Ιανουάριος 2020

Διαδήλωση ενάντια στη λεηλασία της φύσης

Από τα Άγραφα μέχρι τη Σαμοθράκη και από την Κρήτη ώς το Βέρμιο, το μεγαλύτερο μέρος των βουνών και των νησιών μετατρέπεται σε βιομηχανικό πεδίο. Ποτάμια και ρέματα φράσσονται σωρηδόν, βουνοκορφές και βραχονησίδες ισοπεδώνονται για να φυτευτούν χιλιάδες ανεμογεννήτριες. Η πράσινη ανάπτυξη, αμείλικτη, μετατρέπει τα τελευταία άγρια κομμάτια του φυσικού κόσμου σε εργοστάσιο ενέργειας. Η υπεράσπισή τους είναι και υπεράσπιση της δικής μας ελευθερίας.

Ενάντια στη μετατροπή του φυσικού κόσμου σε πεδίο λεηλασίας. Ελεύθερα βουνά χωρίς αιολικά!

Ενημέρωση από τη συγκέντρωση στο υπουργείο Περιβάλλοντος

Το πρωί της Πέμπτης 7 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε έξω από το υπουργείο Περιβάλλοντος στην Αθήνα η συγκέντρωση ενάντια στη λεηλασία των Αγράφων που κάλεσαν η Συνέλευση για την υπεράσπιση των βουνών, η Πρωτοβουλία κατοίκων Αθήνας για την προστασία των Αγράφων και η Επιτροπή Αγώνα Αγραφιωτών. Παρά το πρωινό και το εργάσιμο της ώρας 150 άνθρωποι στήριξαν και πλαισίωσαν την παρέμβαση κρατώντας το ζήτημα ανοιχτό και δηλώνοντας με σαφήνεια τη συνέχιση του αγώνα.

Ύστερα από σχετικό επί τόπου αίτημα του γενικού γραμματέα του υπουργείου για συνάντηση με τους συγκεντρωμένους, μία πρωτοβουλία ανθρώπων από διαφορετικές συλλογικότητες ανέβηκε στο κτίριο και παρουσίασε τις θέσεις του κινήματος ενάντια στα αιολικά στα Άγραφα. Ο γενικός γραμματέας, παίζοντας σε αρκετές στιγμές το χαρτί της «ελλειπούς ενημέρωσής» (αλήθεια, οι μεταβολές που θα προκαλέσει η επένδυση στο φυσικό και αισθητικό τοπίο και στη ζωή των ντόπιων είναι απλά θέμα ενημέρωσης;) και της ευαισθησίας (;) του για το θέμα λόγω της επαγγελματικής του ιδιότητάς (μηχανικός) αδυνατούσε να απαντήσει στην τεκμηριωμένη κριτική των ανθρώπων του κινήματος. Προέβαλε σαν επιχειρήματα υπέρ της επένδυσης το a priori ενδιαφέρον του υπουργείου να εξασφαλίσει «την προστασία του συνόλου του περιβάλλοντος» (γκουχ, γκουχ), εξέφρασε την απορία του γιατί μας ενοχλεί να βλέπουμε 10 ανεμογεννήτριες (που 10 δεν θα είναι…) από μακρυά στα βουνά ενώ μοιράστηκε και την ανησυχία του ότι το ελληνικό κράτος πρέπει να φύγει από τον λιγνίτη και να κάνει επενδύσεις σε ΑΠΕ και με το 30% του εδάφους της ελληνικής επικράτειας να είναι ενταγμένο σε ζώνες προστασίας Natura αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα γιατί δεν έχει που να τις κάνει…

*φωτογραφίες από twitter [εδώ]

Πανελλαδική διαδήλωση υπεράσπισης των Αγράφων.

Οι μπουλντόζες της  ανάπτυξης ήδη  οργώνουν το βουνό. Οι πρώτες 20 ανεμογεννήτριες είναι έτοιμες να καταστρέψουν την ιστορική Νιάλα των Αγράφων. Δεν πρόκειται παρά για το πρελούδιο του επερχόμενου ολέθρου για τον ελλαδικό φυσικό κόσμο. Άλλες 20 χιλιάδες ανεμογεννήτριες θα ισοπεδώσουν το μεγαλύτερο μέρος των οροσειρών, ενώ τα πρώτα μικρά υδροηλεκτρικά φράγματα, φράζουν και ξεραίνουν ήδη ποτάμια και ρέματα. Τίποτε από όλη αυτή την σύμπραξη μπετού, ευρωπαικών χρηματοδοτήσεων και μηχανημάτων βαρέως τύπου, δεν πρόκειται να παράξει ενέργεια για τις ανάγκες μας -μόνο κέρδος για τις κατασκευαστικές και το ενεργειακό λόμπυ. Η ενέργεια έχει προ  πολλού μετατραπεί σε εμπόρευμα· ένα επενδυτικό asset, ή το σκληρό νόμισμα  ενός (ψυχροπολεμικού) γεωπολιτικού ανταγωνισμού.

Ο  φυσικός κόσμος, λούζεται στο  φως των προβολών της αγοράς και αποκαλύπτεται ως άνεϋ αξίας. Ως, με άλλα, αγοραία, λόγια, ένα έξοχο πεδίο λεηλασίας. Ο εξορθολογισμός του σύμφωνα με τους κανόνες της  αγοράς, θα μετατρέψει δάση, βουνά και ποτάμια σε ρημαγμένα εργοταξιακά τοπία και σε πρόσθετα μηδενικά σε εταιρικούς και παράκτιους λογαριασμούς. Ό,τι απέμεινε από την επέλαση του βιομηχανικού πολιτισμού θα θυσιαστεί στο βωμό  της  “πράσινης” ανάπτυξης και της απειλής της κλιματικής αλλαγής.

Η υπεράσπιση των ελάχιστων περιοχών όπου η ζωή μπορεί ακόμη να υπάρχει ελεύθερη και άγρια, είναι ταυτόχρονα και υπεράσπιση της δικής μας ελευθερίας.